اینجا سعی دارد خرده مطالبی در مورد پلیمر بازگو کند.
اینجا، یک لحاف چل تکه نیست! که از هر سوراخ و سمبه ای هر مطلبی پیدا کرد به یک جای وبلاگش بچسباند و به خورد مخاطبش بدهد. هم برای مخاطب و وقتش ارزش قائل است، هم برای هدفی که به سوی آن گام بر میدارد. گلچین های روزگار پلیمر را، در نوک قله ی قاف هم که شده، می رود و می آورد. می خواهد از ژرفای اقیانوس علم، لولو و مرجان که نه! ، بلکه به مخاطبانش، خودشان را تقدیم کند تا روزی چون ناصر خسرو چنین به آهنگ در آیند: درخت تو گر بار دانش بگیرد به زیر آوری چرخ نیلوفری را البته ناگفته نماند که مثل همه لحاف های غیر چل تکه ی دیگه (اعم از 39 تکه و 38 تکه!) اینجا هم بری از اشکال نیست و اگر جایی ایرادی دیدید از گفتنش دریغ نکنید.